تا اینکه با یکی اشنا شدم...
طرف روانشناس بود و مشاوره من با ایشون شروع شد. جلسات انلاین. هزینه ای نمیگرفت . چون خودش مسیول پژوهش یه پژوهشگاه بود و دنبال ادمای مختلف با موضوعات مختلف بود .
تایم جلسات رو با هم هماهنگ میکردیم . حتی ساعت جلسات هم گاهی تا 2 - 3 ساعت هم میرسید.
حرف زدن با ایشون خیلی کمک کرد تا من بدونم اشکال کار من چیه. یه مورد بزرگی که بهم یاداوری کرد عدم اعتماد به نفسم بود. بهم گفت یه کاغذ بردار و نعمت ها و ویژگی های خوبتو بنویس. وقتی این کار و چند بار تکرار کردم تازه فهمیدم ادم کمی نیستم. یعنی اصلا کم نبودم . تنها چیزی که کم داشتم غرور در برابر ادمایی بود که منو کم میدیدن . عدم عزت نفس. ادمی مثل من برای چی دنبال گدایی کردن محبت باشه؟
در کنار این مشاوره داشتم خودمو برای امتحانمم اماده میکردم.
یه کاری که حس کردم به بهتر شدن حالم میکنه تغییر محیط اطرافمه.
اول از همه رفتم دنبال کارای انتقالیم. اتفاقا موافقت هم شد که برم ادامه درس ودانشگاه توی استان خودم بخونم. ولی چون موضوع پایان ناممو انتخاب کرده بودم و پروپوزالمم دفاع کرده بودم دیگه سختم بود بخوام از اول شروع کنم. به همین دلیل گفتم تا اخر تحصیل همین جا بمونم.
کار بعدی عوض کردن خط موبایل بود . سیم کارت قبلیمو شکوندم تا دیگه سمتش نرم . الانم شماره جدیدو فقط تک و توکی دارن و از این بابت خیلی خوشحالم. 
یه زمانی توی اوج افسردگی که حتی فکر خودکشی هم به سرم زده بود از شبکه های مجازی فاصله گرفته بودم . الانم با شماره جدید توشون اکانت دارم. کلا دنیامو عوض کردم. ادمای جدید - محیط زندگی جدید - خط موبایل جدید . اون ادم قبلی که داشت دنبال ادما میدویید دیگه مرده بود.
امتحانم و اسفند ماه دادم و قبول شدم. دوره اینترنی رو با سخت ترین بخشا شروع کردم و نمره خوب گرفتم. لایف استایل و عوض کردم. باشگاه رو شروع کردم. تیپ و ظاهر و بهش رسیدم. 
ارتباطمو با دوستام و خونواده و اطرافیان بیشتر کردم .با ادم 
و ادمایی توی زندگیم اشنا شدم که دیگه لازم نیس برای دیده شدن خودمو کوچیک کنم. از مشاور و روانپزشک کمک گرفتم و هنوزم اگر نیاز باشه بهشون مراجعه میکنم.
من خودمو پیدا کردم.
در درون من الان ادمیه که دیکه حاضر نیست غرورشو برای احدی له کنه.
با هر کسی به اندازه لیاقتش رفتار میکنه.
کسی خواست خواست - نخواست فدای سرم.
حتی اگر هیشکی هم در دنیا نداشته باشم خودمو که دارم و چی مهم تر از این.
من ادم کم اوردن نیستم. تا زمانی که توان باشه تا تهش میرم. ته ته خط........
)
)
)
. کل خریدم همون بود. غروب هم طبق معمول رفتم کنار دریا و شبشم هتل و شام و خواب. 
من هر موقع شیفت باشم از این صندلا میپوشم تا هر موقع که پیج میشم وقت و بی وقت سریع بپوشم بپرم پایین. با یه شلوار کمر کش راحتی
