چقدر دوست دارم حرف بزنم

از همه چی

از احساسم

از کارایی که میکنم

از جایی که زندگی میکنم

از ارتباطاتم

از خنده

از غم

از همه چی

اما خود سانسوری شدیدی دارم و این اذیتم میکنه‌

نمیدونم از چیه.

ترس از دست دادن. ترس طرد شدن. ترس قضاوت شدن و هزاران ترس دیگه که همیشه همرامه.

کاش میتونستم بگم دلم چی میخواد

چی اذیتم میکنه

چی خوشحال

حتی دوست دارم بتونم ویس بگیرم و بفرستم اینجا. یا مثلا فیلم بگیرم از جاهایی که میرم و اینجا بذارم.

اما راستش از نزدیک شدن به ادما میترسم.

از صمیمیت بیش از حد واهمه دارم.

چون تجربه خوبی ندارم.

در نتیجه همیشه یه گارد نسبت به بقیه دارم. زن و مرد هم نداره.

خیلی سخته هم بخوای ارتباط بگیری هم بترسی از نزدیک شدن.

کاش میتوستم واضح همه چیو بگم. واضح واضح

کاش بتونم حرف بزنم.

کاش بتونم.....