مجازی
پست قبلی که گفتم نسل الان بی سواد بار میان و در اینده خدا بدادمون برسه، مثل اینکه به مذاق خیلیا خوش نیومد.
اینکه بگن :
من این قدر درس میخونم و مگه ما چمونه و اموزش فقط مدرسه نیست و...
خواستم بگم یه دلیل ساده اش برای اثبات حرف من:
کسی که درسشو بلد باشه، به حضوری شدن امتحانا اعتراض نمیکنه....
پس وقتی نمیخوای تنها، بدون کتاب و راهنمایی کسی بری سر جلسه بشینی و امتحان بدی ، یعنی بلد نیستی. حالا یا خودت نخوندی، یا درست یادت ندادن.
واقعا درس و انلاین نمیشه یاد دانش اموز داد. این و دیگه باید تا الان فهمیده باشین. شاید دانشجو سر کلاس رفتن و نرفتنش خیلی فرقی با هم نداشته باشه، اما برای دانش اموز رفتن مدرسه از واجباته و وقتی پایه درسیت ضعیف باشه دیگه تا اخر ضعیف میای بالا.
من هنوز درسای دوران مدرسمو مو به موش یادمه. همه پایه ها. حتی یادمه اون مطلب کجای کتاب بود. چرا، چون عمقی یاد گرفتم. هم خودم خوندم،هم معلمای خوبی داشتم. تعریف از خودم نیس، میخوام اهمیت اموزش حضوری رو بگم. اگر دانش اموز اطرافتون باشه و چهار تا سوال ازش بپرسین، به حرف من میرسین که طرف جدول ضرب و هنوز درست بلد نیس.
اصلا بحث اموزش به کنار. دانش اموز باید با هم سنای خودش معاشرت داشته باشه. من میبینم چقدر مراجعه کننده نوجون و کودک دچار افسردگی و پرخاشگر زیاد شده. بس که همش شب و روز توی خونه پای گوشین. ادمیزاد باید چهار تا ادم دیگه رو هم از نزدیک ببینه، حرف بزنه، بگه بخنده،
چیه همش توی خونه.
اموزش مجازی یه فاجعه به تمام معناست که اثراتش در اینده نزدیک مشخص میشه.
