خواننده های خاموش لامصب منو توی فضاهای دیگه پیدا میکنن🙈. اونجا عکسمم هست. دیگه چند روز دیگه توی کوچه خیابون ادم و میشناسن و ابرو برام نمیمونه😂😂😂

د نامردا بذارید من گمنام بمونم.ثوابش بیشتره😁. اونجوری ریا میشه.

البته اینو براتون تعریف نکردم. شاید اصلا باورتون هم نشه. یه بار توی اتوبوس، دیدم بغل دستیم داره وب منو میخونه🙂 اگر میفهمید اون خل و چلی که این چیزا رو نوشته کنارش نشسته ، از هر چی وبلاگ بیذار میشد😂😂😂. نه که ادم مهمی باشم. فک کنم داشت وبلاگا رو میخوند که شانسی به وب ما رسید.

الانم

کلا هر مطلبی که مینویسم ، هزار بار پاکش میکنم. کاش این خودسانسوری نبود. شایدم خوبه. نمیدونم. ولی میدونم محافظه کارم . اونم در نوع نیمه شدید

دلم میخوادبرم توی دل طبیعت. اتیش روشن کنم. کمپ بزنم براخودم . کباب درست کنم. دودقیقه ادما رونبینم.

تضاد عجیبی رو دارم. هم دلم میخواد با ادما باشم ، هم بودن باهاشون خستم میکنه. هم تنها بودن و هم نبودن .چه حس مزخرفی....این افکار انرژی میگیره ازم. گاهی وقتا هم میشه خلسه کامل. بی تفاوتی محض.

دارم پراکنده حرف میزنم

هر چی به ذهنم میاد میگم

حوصله ندارم حرفاموبهم ربطشون بدم.